Page 119 - Gülden Bülbüllere 4 - Abdurrahim Reyhan Erzincani

116 Gülden Bülbüllere

Evliyaullahın ruhu;
Ravzayı Mutahhara’dır, Allah’ın zatı Allah’ın hakikatidir.
Kalbi de;
Allah’ın sarayıdır, evidir.

Hazret-i Pîrim delîlimdir Halîlimdir benim
Dil sarâyı ravza-i beyt-i celîlimdir benim
Ana teslîm ettiğim nefs-i zelîlimdir benim
İnkıyâd ettim bıçağa uymuşam İsmâîl’e
İsmail Aleyhisselam babasının bıçağına boynunu uzattı,
- Baba söz sana karşı gelmeyeceğim, Allah’a verdiğin sözü işle, elle-
rimi çöz de öyle işle, ellerimi niye bağlıyorsun hiç çabalamayacağım.
Sana teslim oldum kes, ama gözlerimi bağla belki bakarım, benim bak-
6
mamla senin merhametin şefkatin olur da beni kesemezsin , diyor.
Onun için tasavvufta da, bunların zahirde bir belirtisi yok, görüntü-
sü yok ama itimat edin; Tarikatı anlayan ve yaşayan mürit bunları yaşı-
yor. Ruh aleminde gönül aleminde bunları yaşıyor, bunları geçiyor.
Onun için bak kelamı kibarda;
Yandırdın derûnum nâr-ı Nemrûd’a
Gülşanımın vakti yetişmedi mi

Bütün cism ü cânım eyledin hurda
Azâlarım yanıp tutuşmadı mı
Derunumda gönlümde Nemrutun ateşi gibi bir ateş var, yakıyor
beni. Ama İbrahim Aleyhisselamın Nemrut ateşi gibi, bu ateş bende ne
zaman gülistan olacak?

Olacak ama ne zaman olacak?
Ne zaman ki sende;

6 Saff at 37:102