Page 54 - Gülden Bülbüllere 4 - Abdurrahim Reyhan Erzincani

Tasavvuf Sohbetleri 4 51

Buğday da ağacın başındaymış o zaman, taneleri yumurta kadarmış,
- Bundan yeme!
Cenabı Hak bunu emretmiş, yemiyor.
Hz. Havva anamız kanmış, buna kanıyor. “Ya Âdem” diyor, “gel
yiyelim, ölmeyelim” diyor.
Hz. Âdem itiraz ediyor:
- Ya Havva, Rabbim bunu bana yasakladı.
Fakat o şeytan nefsine vesveseyi veriyor, ümidi veriyor, ye ki ölme-
yesin diyor.
Hz. Havva yemeye teşebbüs ediyor, en evvel de Hz. Âdem’e yedir-
mek istiyor, koparıyor buğday tanesini ona veriyor.
Hz. Adem yemiyor.
Hz. Havva kendisi yiyor.

Onların inançları, itikatları; buğday tanesini, Cenabı Hak, bizatihi
kudreti lisanı ile “Ya Âdem, buğday tanesini yeme” demiş, emretmiş.
Tabi yiyince, sanki aniden onlara bir afat, bir bela geleceğini bili-
yorlar.
Hz. Âdem bundan korkaraktan buğday tanesini yemiyor, Hz. Hav-
va anamız yiyor.
Bekliyorlar ki Hz. Havva’ya şimdi Cenabı Haktan bir gazap ge-
lecek…

Biraz bekliyorlar ki bir şey olmuyor, bir şey yok…
Hz. Havva bundan cesaretleniyor, ikinci bir buğday tanesini kopa-
rıyor Hz. Âdem’e sunuyor:
- Ye Yâ Âdem!
- Yemem ya Havva, Rabbim yasaklamıştır.

İkinciyi de yiyor, yine biraz daha bekliyor, yine bir şey olmayınca,
bir değişiklik olmayınca diyor ki “Sen ne kadar korkaksın, bak ben iki
tane yedim bir şey olmadı”.