Page 141 - Gülden Bülbüllere 4 - Abdurrahim Reyhan Erzincani

138 Gülden Bülbüllere

Raziye makamına ulaşacak, Raziyeden yukarıda da
Marziye makamı var. Oradan yukarıda;

Safiye makamı var. Bunlar nefsin makamlarıdır.
Bu nefsin “raziye marziyye” eyle

Alıp dost iline kurbâna gel gel
Demek ki insanlar Raziye, Marziye makamında terki can oluyor.
Bu makama ulaşmadıktan sonra terki can olamaz, canından geçemez,
canından geçemezse cananı bulamaz.
Cânım demem ben bu tendeki câna
Eğer vasıl eylemezse cânâna

Âhir bu derd beni eyler dîvâne
Dermân için sen Lokmâne gelmişem
Candan mana; bizim ruhumuz,
Canandan mana; Cenabı Hakkın zatıdır.
İşte bu ruh oradan geldi yine oraya gitmek ister.
Ama gidemez, neyle gider?
Bir vasıta ile gider. Çünkü vasıta ile geldi, vasıtasız gelmedi.

Vasıta ne oldu burada, oradan gelişimize vasıta ne oldu?
Annemiz, Babamız.
Annemiz, babamız olmasaydı nasıl gelecektik? Yani ot gibi yerden
mi bittik? Duvarın içinden mi çıktık?
İnsanız; bizim annemiz babamız var. Annemizin babamızın vasıtası
ile bu dünyaya geldik.
Öyleyse vasıta ile gelinen yere vasıta ile gidilir. Cenabı Hak; “ileyhil
vesilete” ayetinde böyle buyuruyor. Kendinize bir vasıta arayın.

Burada vasıta nedir?
Burada vasıta meşayihtir.