Page 48 - Gülden Bülbüllere 4 - Abdurrahim Reyhan Erzincani
P. 48

Tasavvuf Sohbetleri 4                                    45

            Aşkın makamı Cenabı Haktır, Allah’tır.
            Allah sevgisini kuluna gösteriyor insanlara bunu veriyor, ama her
          maksada bir kapı tayin ediyor.
            İnsanların rızkını da Allah halk ediyor, rızkları dağıtması görevi ile
          Kasım ul Erzak isimli bir melek de halk etmiş.

            İnsanların ruhunu da Allah alıyor, ama Azrail isimli bir melek ile
          alıyor.
            Aşıkların ruhunu Azrail alamıyor aşıkların karşısına gidiyor, ruhunu
          alamıyor.
            - Ben aşıktım benim ismimi lafzayı celalle yaz bana göster ki alasın,
          dermiş.
            Bir hastada müşahade ettim, gözümle gördüm. Bir hasta öleceği za-
          man, can vereceği zaman, gözleri bir noktadayken, duvarda lafzayı celal
          elektrik yanar gibi yandı. Aşkı çok olan birisiydi. Gözünün yaşı sel gibi
          akıp gidiyordu.
            Kelamı kibarda öyle buyruluyor,
               Ten ile âbım turâba nâr ile bâdım hevâ

               Cânımı cânâna verdim aradan çıktı sivâ
            Diyor ki bu vücut cesedimde olan hep toprak ile suyu verdim top-
          rağa, ateş ile havayı çektim verdim gitti havaya.
            Can kaldı. Canımı da verdim cananıma. Canda gitti, tende gitti,
          bunlar gidince yok oldu. Azrail benim neyimi alacak? Ben yok oldum
          zaten. Azrail canlıların canını alır.
            Kelamı kibar böyle, ama ayeti kerimeyle tasdik ediyor. İnsanlar öl-
          düğü zaman ateşi de çıkıyor havaya gidiyor. Bir de havası var, teneff üsü
          oda çıkıp cesetten gidiyor. Cesette su ile toprak da toprağa veriliyor.
          “Küllü şeyin yerciü ile aslihi ” emri fermanı tecelli ediyor “her şey aslı-
                                 11
          na rücu ediyor” bu dört madde aslına rücu ediyor.

          11  Kelamı Kibar
   43   44   45   46   47   48   49   50   51   52   53