Page 178 - Gülden Bülbüllere 4 - Abdurrahim Reyhan Erzincani

Tasavvuf Sohbetleri 4 175

İşte Nakşibendi efendimizin emirlerini burada gösteriyor. Bizim ta-
rikatımızda ders verildiği zaman, mesela istiğfardan sonra el tutulduğu
zaman;
- Tarikatı Nakşibendiye’de Hz. Şeyh Efendimizi şeyh efendiliğe ka-
bul ettin mi? Sorusuna, “Ettim” demek kifayet etmiyor.
- Kabul Ettim, denilecek.
“Kabul”u vuslat imiş. İlla “kabul” kelimesi olacak. Eğer “kabul
ettim,” der de sözünün üzerinde durursa, tamam onun Kabulü Vus-
lattır.
(Sofrayı bekletmeyelim)
.......
İnanç ayırmış insanları,
Amel ayırmış insanları,
Siyaset ayırmış insanları,
Bölüm, bölüm, bölüm bölünmüşler. Zaten Müslümanlar böyle
tefrika olup ayrılmasından, bölünmesinden dolayı küfür galip oluyor.
Yoksa Müslümanlar bu gün birleşseler, yek vücut olsalar küfür tama-
men yıkılır. İşte o da;
İlim olmazsa cihanda
İnsanlar azar kalır yabanda
Tabii ilim bilmek, amel işlemektir. Herkes kendi aklı ile kendi kafası
ile bir ilim yapıyor. Mesela işte, şimdi insanlar Nurcu, ne bileyim işte
Süleymancı, işte Işıkçı, işte bilmem ne diye bölünmüşler.

Ondan sonra halbuki Tarikatlar haktır.
Yalnız şimdi küfrî tarikatlar da var. Küfre hizmet gören. Ne demek
yani bu? Şeriatsız tarikatlar. Öyle tarikatlar varmış ki asla, hiç İslam’dan

bihaber. Şeriata hiç asla ve asla uyan bir tarafları yoktur ki onlar da
tarikatlık davasındalar.
Halbuki tarikat, şeriattır. Şeriatsız tarikat asla olamaz.