Page 153 - Gülden Bülbüllere 2 - Abdurrahim Reyhan Erzincani

Tasavvuf Sohbetleri -2 153

“Şeyhi olmayanı şeytan kandırır.”

(25 Haziran 1992)

En büyük nimetimiz meşâyihimizin olması Allah’a şükür. Büyük âlim
Niyazi Mısrî Hazretleri tasavvufa girince ne demiş:
Öyle sanırdım ayrıyam
Dost gayrıdır ben gayrıyam
Benden görüp işiteni
Bildim ki ol cânân imiş
Yâr’dan mânâ, Allah. Diyor ki ben zannederdim o ayrı, ben ayrı. Ben
anladım ki bana keşfedildi ki benden görüp işiten o imiş. Bir de buyuruyor ki:
Sağı solu gözler idim
Dost yüzünü görsem deyû
Ben taşrada arar idim
Ol cân içinde cân imiş
Cesedin içeresindeki ruh, makamına ulaşırsa ayrı mıdır? Değil. Gayrı
mıdır? Değil. Mesela bir insanın azasından bir parmağını kaydırmış olsa. Bu
parmak koca vücutta bir parça. Parmak çok küçük. Bunda can da yok. Ama
bu parmak vücuda birleşirse büyük bir cisim olur.
Cenâb-ı Hak ne buyuruyor? “Ben kendi ruhumdan ruh üfledim.”
İnsanlara üflemiş. Kendi ruhundan üflenmişse bu ruh gider.
“Her şey aslına rücu edecek.”
Allah’ın emridir. Ruhun aslı Allah’tan gelmiş, Allah’a gider. Şeriat,
tarîkat, hakikat, mârifet ile gider. Velî demek Allah’a kulluğunu yapmış
demektir.
Mâlikimin mülküne mihmân oluram kime ne
Sâni’in sun’un görüp hayrân oluram kime ne
Mâlik, sahip. Yerlerin, göklerin her şeyin sahibi kimdir? Allah’tır. Mâlikin
mülkü derken, hiçbir şey yok iken o vardı. İnanmışsak amennâ. Allah’ın
varlığı ezelî ve ebedî. Allah’ın zâtından başka, bütün bu mahlûkât, halkiyyet
sonradan var edilmiş. Nasıl var edilmiş? Allah yoktan var etmiş. “Ol” demiş,
olmuştur. “Olma” deyince hepsi yok olacak. Her şey yok olacak. Allah’ın zâtı
kalacak. Âyet-i kerîmesinin gereği olarak insanlar da yok olacak. İnsanlarda
bu tecellî ediyor.
Peygamberlere inandığımız gibi velîlere de inanacağız. Peygamberler
olmadığı zaman halka hizmeti kim görmüş? Allah’ı bu insanlara tanıtan kim
olmuş? Velîler olmuş. Hazreti İsa ile Peygamber Efendimiz arasında altı yüz
küsur sene geçmiş. Hazreti İsa’yı asacaklardı. Astıklarını zannettiler. Bu altı
yüz sene İncil’i neşreden kim oldu? On bir kişi idi. Onlar da kaçtılar. Her birisi
bir memlekete gizlendiler. İncil’i neşrettiler.