Page 191 - Gülden Bülbüllere 4 - Abdurrahim Reyhan Erzincani

188 Gülden Bülbüllere

Ama bu böyle olmazsa daraldığımız zaman da zaten medet diyeme-
yiz. Desek de biraz geciktirirler, dolaştırırlar, ezerler, büzerler.
Sadık olmamız lazım. Onlar da sözlerinde vefalarını yaparlar, göste-
rirler. Bizim sadık olmamız gerek.
Sadık olmamızda; işte neme lazım sana işte bir gölge git yat. Tamam
daha gerisine karışma, hiçbir yere sağa sola geriye bakma, onlar ne ya-
pıyorsa sen de yap.
Akdağmadeni’nde Hafız Bedrettin (herhalde kendisi de yaşlıymış)
müritlerinden bir tanesiyle görüştük. Hatta bir şey var yani kemalat da
görünüyor. Fakat onlardan bir tanesi diyor ki;
- Bizim şeyh efendimiz illa ki müridini sülûka koyar, hiç koymadığı
mürit yok, koyar. Sülûksüz tarikat olmaz, sülûksüz terakki olmaz, di-
yormuş.
Şimdi biz ondan mı amel edeceğiz? Onlara inanan gitsin ondan el
tutsunlar, o zaman onun hizmetini görsünler.
Bizim efendimiz de dedi ki;
- Seyri sülûkü kaldırdılar. Zahir adabı da kalktı, kolaylaştı; seyri
sülûk da kalktı kolaylaştı. Tarikatımız çok kolaylaştı.
Seyri sülûkün yerine yalnız gönül meşakkati çektirirler. Mesela se-
nin elinde çıkan, parmağında çıkan bir yara veyahut da kazadan olsun
veya herhangi bir kendi kendinden vücudunda olan bir arıza, hastalık,
onun seyri sülûk yerine terakki olurlar.
Allah’a şükür zahir adabı da zaten gönle bağlamışlar. Ama gönülden
unutmayacaksın tabii. Her zaman zahirdeki adabın neyse gönülden ya-
pacaksın.
Bu şimdi müridi ne yapar?
Tekebbür sahibi etmez.

Daima müridi ne yapar?
Yani alçaltır, tevazuyu andırır, tevazuyu yaşatmış olur. Şimdi bu za-
manımızda tevazu da zaten hazmedilmiyor. Ama adamına göre, yerine
göre, lazımsa yapacaksın.