Page 136 - Gülden Bülbüllere 2 - Abdurrahim Reyhan Erzincani
P. 136
136 Gül'den Bülbüllere
Tarîkatların hepsi haktır. Hiçbirini inkâr etme. Tarîkatlar çoktur.
Hadis-i şerif vardır: “Allah’a giden yollar, mahlûkatın nefesinin ade-
dince.”
Ama bunu biz anlayamayız. Rumuzlu hadisleri ehli bilir, ehli anlar. Bilir
bildiremez, anlar anlatamaz.
Bizim anlayacağımız şudur ki: Allah bin bir ismi ile zikredilir. Herhangi
bir ismi ile zikredince o esmânın nuru onda tecellî edecektir. Kalbinde tecellî
eder. O esmânın nuru büyür, büyür. Bu sefer sıfat nuru tecellî eder. Bir insanda
esmâ nuru isimlerden tecellî eder. Sıfat nuru cisimlerden tecellî eder. Taştan
tecellî eder. İnsandan tecellî eder. Ağaçtan tecellî eder. Kuştan tecellî eder.
Cisim taşıyan canlı, cansız hepsinden tecellî eder. Bir de Allah’ın zât nuru var,
zâtının nuru. Bunlardan insan geçiyor ki velî olabiliyor. Bin bir isminin nuru
var bir de sekiz sıfatının nuru var.
Ruh Allah’tan gelmiştir. Ancak zât nuruna ulaşınca kemâle ulaşılıyor. O
zaman “Mûtû kable ente mûtû” sırrına mazhar oluyor insan. “Ölmeden evvel
ölün.” diye Peygamber Efendimiz (sav) buyuruyor ya. Demek ki insan esmâ
nurunu isimlerden görür. Sıfat nurunu da cisimlerden görür. Fakat zât nurunu
isimsiz, cisimsiz görür.
Bu yolda en tehlikeli olan da Allah’ın sıfat nuruna ulaşmaktır. Allah’ın
sıfat nurundan geçemezse orada tehlike var, kendini Allah görür. Zât nuruna
ulaşınca sen de yok olursun, can da yok olur. Eşya da yok olur, cisim de yok
olur. Derya gibi bir nur tecellî etti. Hepsi yok oldu. Âyet-i kerîme vardır. Sırf
bu konu ile ilgili bir sayfadır. Manzum olarak:
Orta yerden götürürler seni ben
Ol denizde garka vara cân u ten
Hepsi yok oldu. Bütün bu karaların hepsini okyanusa doldursalar ne olur?
Yok olur. Okyanus yutar mı? Yutar. İlim adamları ölçmüşler, biçmişler
yazıyorlar da. Dünyada en büyük dağ Himalaya Dağı, zirvesi Everest Tepesi.
Onu okyanusa bıraktığın zaman, okyanus onu yutar. Okyanus ne kadar da yük-
sekte kalır. Dağ aşağıda kalır. Nasıl ki derya coştuğu zaman hepsini yok eder…
Allah’ın zât nuru da tecellî edince isim, cisim yok olur. Sen de yok olursun,
ismin de yok, eşya yok. Kim var?
Orta yerden götürürler seni ben
Ol denizde garka vara cânı ten
Kendini kendi göre kendi bile
Bâkisini diyemezem gelmez dile
Aşk ânındur âşık oldur mâşuk ol
Âhir ândan âna varır cümle yol
Âşık imdi varlığın ver yokluğa
Yokluk içinde sana varlık doğa
Kul iken sultan olursun tâ ebed
Vav’ı gitti evhad’ın kaldı Ehad

