Page 172 - Gülden Bülbüllere 2 - Abdurrahim Reyhan Erzincani

172 Gül'den Bülbüllere

Niye böyle buyurmuş? Sâlih gibi çok ehl-i diller vardır. On tane, yüz tane
değil. Pîr-i Sâmi bahçesinden mânâ onun velâyetine dâhil olan müritleri çok.
Onlar da ehl-i dil ama onlara emir yok. Sâlih’e “Söyle Sâlih” diye emir olmuş.
Sâlih de ihvanın içerisinde çok bilgili, görgülü, sevilmiş, ileri gitmiş birisi
değil. Sâlih’e söyle demiş, Sâlih söylemeye başlamış.
Sâlih, riyâsız amel işleyen. Sâlih bir insanın isminden ibaret değil. Amel
işleyenlerin hepsi Sâlih’tir. Fakat burada Sâlih demişse bütün Sâlih’lerden
bahsediyor. “Sâlih sus!” demiş, susmuş. Zaten kelâm-ı kibârda geçiyor:
Yeter ettin bu Sâlih’e itâbı
Bir zaman gösterdin yevmü’l-hisâbı
Şimdi arz eylersin ümmü’l-kitâbı
Büsbütün lâl ettin dillerimizi
Bir de vardır:
Karşına almışken gonca gülünü
N’oldu sana terk eyledin ilini
Bir mürit ömrü boyunca hayâlî râbıtası ile meşgul olunca, gonca gülünü
karşısına almış olmuyor. Ne zaman ki karşısına nakş-ı Cemâl’i alırsa o da
susar. Nakş-ı hayâlde bağırma, çağırma, ağlama vardır. Nakş-ı Cemâl tecellî
ederse o zaman susar, hepsi biter.
Evet, illetten, zilletten, gılletten kaçamayız. Kaçsak da kurtulamayız. Fakat
bir dua var.
Cenâb-ı Hâk bildirmiş: “Rabbenâ âtinâ, fiddünyâa, haseneten ve fil âhireti
haseneten ve gınâ azâbe’n-nâr.”
Bunu bilenler her namazda bu ayeti okurlar. Son tahiyyatta, salavatları da
okuyoruz. Sonra bu âyeti okuruz. Bir de “Rabbenâ’ğfirlî ve li vâlideyye ve lil
mü’minîne yevme yekûmü’l-hisâb” okurlar. Ama esas birinci âyet dua mahi-
yetinde Allah’tan istiyoruz. Ne istiyoruz? “Yâ Rabbî, dünyada ve âhirette
nârdan, azaptan beni koru.” Bu isteniyor. İkinci âyet “Yâ Rabbî, dünyada,
âhirette hayır-hasenât işleyenlerden eyle.” Nâr, cehennem, orada yanacak.
Burada dünya azapları da vardır. Verme değil de koru.
Nedir? Hastalık, fakirlik, zillet. Çünkü dünyada ateş haramdır. Kitap ve
Sünnetimiz’e göre Cenâb-ı Hak dünyada ateşi haram kılmış. Ancak âhirette
helaldir ateş. Dünyada bir insanı yakmak, günâh-ı kebâirdir. Kendisi de yaksa,
başkası da yaksa, ölüyü bile yaksalar yine günâh-ı kebâirdir. Kendi azasından
bir küçük azasını tutsa da yaksa haramdır, günâh-ı kebâirdir. Âhiretin azâbı
cehennemde. “Yâ Rabbî dünyada, âhirette beni azaptan koru.” verme demi-
yor.
Evet, İbrahim aleyhisselam’ı ateşe attılar, korudu. Cehennemde de bir grup
var ki onlar ateşe girince cehennem ateşi kaçacak. “Yâ Rabbî bunların nuru
beni söndürüyor.” diyecek. Bu sefer Cenâb-ı Hak onlara ayrı bir hesap
soracak, ayrı bir suale çekecek. Allah hepimizi korusun. Amin…